De cup van Tante Rosa

Waarschuwing aan eventuele mannelijke lezers: deze post gaat over zeer vrouwelijke aangelegenheden.

Voor de curieuzeneuze mannelijke lezers die nog niet zijn gaan lopen: het gaat hier over bloederige, vrouwelijke aangelegenheden.

Voila, nu zijn we nog alleen onder vrouwen. Haal de koekskes en de thee boven, gaan we even gezellig kletsen over Tante Rosa.

Ik heb ze niet gemist, die tante. Ze is lang op reis geweest, heeft overwinterd in Benidorm en dat vond ik prima. Eén van de voordelen van borstvoeding. Maar bon, het Patatje wordt volgende week 7 maanden (mijn god, gelijk kolen groeit dat kind!) en Tante Rosa vond het dus hoog tijd om nog eens op visite te komen.

Silver lining: nu kan ik ein-de-lijk die cup testen die hier al zo lang in de kast ligt te liggen.

Enkele weken geleden zette een niet nader genoemde Facebookvriendin – laten we haar Y noemen – het volgende online:
“Net te koop gezien op Groupon. De menstruatie cup. Ieuw…”
En toen heb ik, met een klein hartje, opgebiecht dat ik er toen net zo eentje via Klein Spook besteld had…

Ik wist tot vrij recent niet eens dat zo iets bestond, een cupje dat de boel daar vanonder opvangt. Maar van blogs kan een mens veel leren. Op het er zielen gegane Style Me Green was Kelly er zo enthousiast over, dat ik het toch eens wou proberen.

Speciaal voor Y, hier mijn (voorlopige) bevindingen!

Eerst en vooral, zo’n cupding ziet er ongeveer zo uit (naargelang het merk):

bron: Wikipedia

Om dat ding op de plaats te brengen waar het haar werk kan doen, frommelt ge dat wat bijeen en steekt ge dat op, ongeveer zoals ge dat met een tampon zou doen. Nu, toegegeven, die eerste keren is dat best een gewriemel. Maar bon, toen ik op 14-jarige leeftijd voor het eerst zo’n tampon moest gebruiken, heb ik ook serieus zitten knoeien. Oefening baart kunst.

Feit 1: Ge voelt dat ding écht niet zitten. Er zit ook geen koordje aan dat ge al eens vergeet opzij te houden als je een ‘nummerke één’ doet. Natte koordjes, jakkes.

Feit 2: Ge hebt er amper omzien naar. 2 à 3 keer per dag. Eat that stomme tampons. Dat wil ook zeggen dat ik daar op kantoor niet aan moet denken. Want toegegeven, ne mens moet dat wel uitspoelen in de lavabo en dan wilt ge toch liever niet dat uw collega net dàn haar kapsel komt controleren. Gewoon ‘s morgen en ‘s avonds even ‘resetten’ en klaar!

Feit 3: Dat zakt niet. Wat bij mij al eens durfde gebeuren met een katoenen variant, dat dat wat zakt. En dan voelt ge dat zitten en dan wordt ge daar ambetant van.

Feit 4: Dat lekt niet. Hoeveel keer ik het niet heb voorgehad dat zo’n tampon vol is, met alle accidenten vandien. Eigenlijk kan daar echt niet veel in hoor. Maar zo’n cup? Meer dan 15ml, zonder problemen. Das de helft van wat ge gemiddeld kwijt zijt aan Tante Rosa, per maand. Ik bedoel, ge moet al wreed doen om dat ding vol te krijgen he.

Kortom: niks dan lof voor de cup van Tante Rosa.

PS: voor een heleboel How To’s en tips moet je hier zijn!

Onze gastenkamers

image

Vanaf nu ontvangen we ook gasten in onze knusse, nieuwe bijbouw. Kost en inwoon zijn gratis voor gevleugelde vrienden tot 3cm. In ruil vragen we alleen een beetje bestuivend werk in onze (moes)tuin. Reservatie niet verplicht.

Dagen Zonder Vlees: de halve tussenstand

We zijn de voorbije 20 dagen alvast wat vegetarischer en ook wijzer geworden.

Vegetarischer, omdat er toch op pakweg de helft van die voorbije 20 dagen geen vlees op mijn bord is beland. Niet slecht, kan beter. Maar zoals gezegd hebben we ook andere partijen gelukkig te houden. En om nu op een familiefeest ‘de ambetante’ uit te hangen en toch maar een veggie menu te vragen – om dan vervolgens de rest van de middag de vragen van de schoonfamilie te moeten beantwoorden – daar passen we toch voor.

Wijzer, omdat ik ondertussen begrepen heb dat ALS er ooit nog tofu geserveerd wordt, ik toch een manier ga moeten vinden om die sojaboel wat smakelijker te maken dat het me tot nu toe gelukt is. Ik vind er niks aan en Het Lief al helemaal niet. Idem dito voor quorn.

Maar het is niet al lange tanden wat de klok slaat, we hebben namelijk ook best appetijtelijke groenteburgers ontdekt. En portobelloburgers. En dat cannelloni met spinazie en ricotta een vegetarische lekkernij is, dat wisten we al langer dan vandaag.

Wat ook best moeilijk was, was elke dag iets lekkers te vinden dat tussen mijn boterhammekes paste. Ondertussen hebben we de Vegetarische Slager ontdekt (njum, veggie curry) en het aanbod van Delhaize, maar daarover later meer!

Nu is het hoog tijd voor een chocoladekoekske, wat dat is namelijk ook ‘lekker veggie’! Njom njom.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: