Aan de dames en heren van Europa

Open grenzen. Vrij verkeer van personen en goederen. Een gezamenlijke munt.
Wat is het hier goed toeven in Europa. Onze economie en toerisme varen er wel bij. Samen uit en samen thuis. Onze economieën houden elkaar recht. We voorzien steun voor landen in moeilijkheden. Geen wonder dat ook Oost-Europese landen recent bij het clubje willen. Want dat brengt voordelen met zich mee.

Vandaag zijn het niet de geneugten, maar de solidariteit die hoogtij moet vieren. Samen sterk.

Toch zie ik alleen maar uw vingers die wijzen naar elkaar, hoor ik oproepen tot het sluiten van de grenzen en het  begraven van Shengen. U bouwt liever muren dan bruggen. Dit is het ware gelaat van Europa. Geen voor allen en allen voor u. Alleen de baten maar niet de kosten. In moeilijke tijden plooit u terug op uw eigen landsgrenzen en roept u dat een ander maar het probleem moet oplossen. Griekenland moet het maar zien te rooien en voor vluchtelingen hebben we geen plaats.

Menselijkheid is u vreemd. Toch voor mensen die niet de uwe zijn. U roept allemaal dat u het niet aan kan. Iedere regering schreeuwt zijn incompetentie uit. In plaats van snel interimjobs te creëren om vluchtelingen te registreren, laten wij in België mensen overnachten onder de blote hemel en pleiten we voor meer geld om ook de 251e in de rij te registreren. In plaats van mensen te helpen worden ze verhinderd om door te reizen. En zitten ze vast waar ze niet willen blijven en waar ze toch niet welkom zijn.

“Dit is niet mijn probleem” schreeuwt men in Europa. We gedachten 100 jaar Eerste Wereldoorlog en 70 jaar het einde van de Tweede, maar we zijn al lang vergeten dat onze grootouders ook moesten vluchten om niet ten prooi te vallen van een krankzinnige ideologie.

Ik ben vandaag beschaamd om Europeaan te zijn. Beschaamd om de mensen die mijn land en mijn Unie ‘leiden’.
Ik rouw om Aylan, maar ook om mijn kinderen. Omdat ik hen laat opgroeien in een wereld die onverdraagzamer blijkt dan in mijn donkerste dromen.

Een wereld waarin iedereen lijkt de vruchten te willen plukken van de welvaart, maar weigert de boom van water en mest te voorzien om genoeg vruchten te dragen voor iedereen.

Dames en heren van Europa, ik hoop dat u vannacht wakker ligt en aan Aylan denkt. Aan zijn broertje en zijn moeder. En dat u morgen de handen in elkaar slaat opdat er nooit nog een Aylan hoeft aan te spoelen. Laat zijn dood niet tevergeefs geweest zijn en schop uzelf een geweten voordat het te laat is.

Advertisements

Een gedachte over “Aan de dames en heren van Europa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s