Vandaag is het op

Vandaag is het Earth Overshoot Day. De aarde is op voor het jaar 2015. De rest van het jaar moeten we het doen met wat we eigenlijk niet hebben. We stelen van de volgende generatie omdat onze ecologische voetafdruk simpelweg te groot is.

En dat is niet OK

Deze dag valt dit jaar zelfs nog 6 dagen vroeger dan in 2014. Dat is nog veel minder OK.

Het wordt tijd dat we stoppen met te leven alsof de wereld van ons is. En ik weet dat heel veel van de mensen die dit lezen al hun best doen om niet te hebberig om te springen met wat er is. Ik weet ook dat ik zelf nog heel wat kan leren van veel van jullie.

Maar ik zie en hoor spijtig genoeg ook vaak heel andere reacties. Mensen die niet begrijpen “what all the fuzz is about”. Want de aarde zal het hun leventje nog wel uitzingen. En ze kunnen als individu toch niks veranderen aan de wereld, menen ze.

Maar dat kan wel. Elke beweging begint bij een individu dat zegt

Genoeg!

Iemand die zegt

Stop!

Zo is het gegaan met slavernij. Met apartheid. Zo hebben vrouwen in de voorbije decennia hun stem verheven en hun rechten afgedwongen.

Durf nooit te beweren dat je geen verschil kan maken in de wereld. Dat heeft Martin Luther King gelukkig nooit gezegd. Of Nelson Mandela. Of de vrouwen die Ford Dagenham platlegden en de Equal Pay Act afdwongen in 1970.

Of Colin Beavan aka “No Impact Man“. Een aanrader voor wie het boek nog niet las. Ik verslind hem elke vrije moment. 1 man en zijn gezin die de geschifte uitdaging aangaan om midden in New York een jaar lang te leven zonder milieu-impact. Een man die de eerste dag van de uitdaging plots beseft dat hij geen papieren zakdoekjes meer mag gebruiken, zijn dochter geen wegwerpluiers meer mag aandoen en zijn afhaalmaaltijden vaarwel zal moeten zeggen. Een man die leert met vallen en opstaan, zich existentiële vragen stelt en worstelt met de maatschappij die van ons verslindende en afvalproducerende monsters heeft gemaakt. En eentje die zijn relaas van dat jaar neerpende in een humoristisch boek dat je absoluut moet gelezen hebben. Echt waar.

Advertisements

7 gedachtes over “Vandaag is het op

  1. bentenge zegt:

    IK mag je, en ik kom hier graag lezen, en ik ben zeker dat je het goed meent, maar eerlijk… hoe groot is jullie/je voetafdruk ? En naar waar moet hij als je sociaal zou zijn en dus de levensstandaard gelijk verdeelt over het aantal mensen op deze planeet ?

    • K.To zegt:

      De mijne is absoluut ook te groot. Daarom dat ik hier ook duidelijk zeg: ik kan nog veel leren. Dus ik probeer. Ik lees en ik zoek. Ik praat met mensen over de alternatieven die ik vind. In de hoop van zo ook anderen te stilumeren om het anders te doen. Stapje per stapje.

      Ik let op groene labels, drink water uit de kraan, koop bio als ik kan, gebruik geen verdelgers in mijn tuin, onderzoek welke kledingmerken Fair Wair zijn. Over enkele maanden staat er hier een e-auto voor de deur ipv de Audi A5 die Het Lief oorspronkelijk als nieuwe bedrijfswagen wou.

      Mijn frustratie hierboven is gericht op de mensen die zeggen dat we “er toch niks kunnen aan doen”, mensen die blijven met de auto naar de bakker gaan omdat ze niet geloven dat een kleine opoffering aan comfort een verschil kan maken in de toekomst. Mensen die wijzen naar de industrie en zeggen “zij eerst” ipv hun koopgedrag aan te passen zodat de bedrijven uiteindelijk wel moeten bijsturen. Zo geraken we er niet en die oogklepreacties maken me oprecht triest.

  2. Le petit requin zegt:

    Oh, daar kan ik mij ook zo aan ergeren, aan die attitude van “ik kan daar toch niets aan veranderen, dus doe ik maar lekker voort”!
    Ik probeer ook zo bewust mogelijk te leven: geen korte afstanden met de auto (ook niet met zware boodschappen, want daarvoor hebben we een fietskar), ecologische en/of faire kleding, zo veel mogelijk bio/fairtrade voedsel, zo weinig mogelijk verpakkingen (al spreken die laatste twee elkaar – tot mijn grote frustratie – vaak tegen)…
    Al is het soms moeilijk: ik kan mij bijvoorbeeld soms kwaad maken als ik zie dat de buren de auto nemen voor de volle 400m naar de bakker! Maar tegelijk rijden wij per keer dat we naar België gaan wel 700km, waardoor we waarschijnlijk meer kilometers doen dan die buurvrouw die voor elke onnozelheid de auto neemt, maar wel zelden verder dan twee dorpen rijdt… In dat geval weegt het comfort van de auto nog teveel op tegen dat van trein en bus (niet zozeer zitcomfort, maar wel flexibiliteit, tijdsduur en – vooral – prijs), wat dan soms weer reden is om mij aan mezelf te ergeren… 🙂
    Ik zet het boek van No Impact Man alleszins op mijn lijstje!

    • K.To zegt:

      Oh ja, de oververpakte biogroenten… biokomkommers met een plastieken condoom over, wie verzint het. Die aantal km’s lopen bij ons ook op met familiebezoeken. We proberen om minder vaak te gaan maar wel het ganse weekend te blijven. ALS dat lukt. Daarom ook dat ik voor mijn verjaardag aan mijn ouders een comfortabele slaapsofa heb gevraagd… bij hén thuis 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s