En toen was het vat af….

Bijna 8 (acht!) maanden heeft den tap hier open gestaan. Dag en nacht, links en rechts.

Het ging allemaal zo vlotjes, zo pijnloos, zo gemakkelijk. Maar aan alle schone dingen komt een eind en dus is het Patatje vanaf nu toch geen borstjesbaby meer.

Niet omdat zij dat wou, niet omdat ik dat wou, maar gewoon, omdat het vat af is.

 

Voor mensen die nooit ‘de borst gegeven’ hebben, is dat waarschijnlijk een banaal iets. En fleskes zijn toch wel gemakkelijk en delegeerbaar.

Maar ik kan u verzekeren, dat opgeven doet verdomd pijn. Het voelt aan als ‘leudevedeu’*. Ook al trekt het Patatje zich dat niet aan en tuttert die even gemakkelijk aan een fles (vraag me niet hoe ze het binnen krijgt, ooit al eens van dat poedergedoe geproeft? Dat smaakt in de verste verte ni naar melk of iets anders lekker).

 

Maar bon, end of an era, hier.

Dus kan het Lief vanaf nu ’s morgens opstaan om een fleske te maken. Ah, ja, ik heb al lang genoeg voor ontbijt gezorgd he!

 

*liefdesverdriet dus

Advertenties

3 gedachtes over “En toen was het vat af….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s